Column oktober 2017 - Reanimatie magneetzweeftechniek

logo
Zoeken

Column oktober 2017 - Reanimatie magneetzweeftechniek

Harrie Hoek, hoofd van Bureau Eemsdelta\EZ, schrijft regelmatig columns voor het magazine Eemsdelta Kringen. Hieronder vindt u zijn column met de titel ' Reanimatie magneetzweeftechniek' uit 2017.

Kent u nog de magneetzweefbaan van Siemens? Het lijkt al weer lang geleden, maar dat leek rond de millenniumwisseling de ultieme oplossing voor het openbaar vervoer en met name voor de overbrugging van de afstand tussen Amsterdam, Groningen en Hamburg via de Zuiderzeelijn. Railvervoer was een verouderde techniek uit de 19e eeuw en de magneetzweefbaan had alles om de toekomst te veroveren. Ik heb zelf het genoegen gehad te mogen proeven van de sensatie om met 330 km per uur rustig te zweven over het beton van de testbaan. Die stond hier vlak over de grens bij Ter Apel in het Duitse Emsland. Dit was de techniek van de toekomst en hiermee kwam Amsterdam voor de stad Groningen op 60 minuten reistijd te liggen.

Maar in 2006 gebeurde er een vreselijk ongeluk op de onbeveiligde testbaan. De trein reed in op een onderhoudswagon met vele dodelijke slachtoffers tot gevolg. Weg was het enthousiasme voor de magneetzweefbaan. Door de hoge ontwikkelingskosten besloot de Duitse regering in 2008, mede als gevolg van de economische crisis, om te stoppen met de ontwikkeling van deze veelbelovende nieuwe techniek. Siemens heeft nog wel aan Sjanghai een hoge snelheidstraject weten te verkopen, maar dat is door slecht onderhoud en hoge tarieven geen succes geworden. Op deze manier dreigt de magneetzweefbaan dezelfde doodlopende weg van de Zeppelin op te gaan. Ook een hoogwaardig Duits topproduct, dat in de periode tussen de beide Wereldoorlogen nog een gouden toekomst tegemoet leek te gaan.

Als ik nu alle enthousiaste verhalen lees over de zelfrijdende auto bekruipt mij ook een onrustig gevoel. Wat gebeurt er als de zelfrijdende auto, net als de Hindenburg, ten onder gaat bij de eerste de beste 10-tonner als tegenligger? Zijn we dan nog steeds zo enthousiast? En wat gaan de Top Gear en Formule-1 liefhebbers straks doen in hun vrije tijd? Want ik neem aan dat een wedstrijd met zelfrijdende auto's wel even leuk is, maar dat daar de lol gauw van af is. Behalve de zakenman met chauffeur, wie zit er eigenlijk te wachten op een zelfrijdende auto? Mijn gevoel zegt nu dat een chauffeur in 2030 optimaal ondersteund wordt in zijn waarneming door alle mogelijke sensoren en automatische correctiemechanismen, maar dat hij zelf het stuur in handen wil houden.

Maar de geschiedenis leert dat nieuwe vindingen vaak in staat zijn een nieuwe vraag op te roepen die er voor die tijd niet was. Iedereen kent vast de bekende filmpjes met de burgers die voor het mobiele tijdperk bevraagd werden naar hun behoefte aan een mobiele telefoon. "Geen enkel belang bij! Altijd bereikbaar? Geen prettig idee. Wie wil er nou alle dagen achtervolgd worden door je baas en je collega's?"
Misschien had een aantal mensen het toch voor een deel wel goed gezien. Want we kunnen niet meer zonder ons mobiele apparaat, maar de nadelen en ongewenste bijverschijnselen zijn er ook onmiskenbaar.

Maar volgens mij verdient de magneetzweefbaan, naast alle energie die in zelfrijdende auto's gestoken wordt, een herkansing. En dan niet op de lange baan gaan schuiven, maar juist op de korte baan in de Randstad. Want de lange baan van Amsterdam naar Hamburg is helaas besmet met het imago van een te ambitieus project, wat alleen in de verre toekomst realiseerbaar is. Maar doordat de verkeerscongestie in de Randstad helemaal de verkeerde kant op gaat, liggen daar de echte kansen. De files zijn vrijwel niet meer oplosbaar met de bestaande technieken. Er dreigt een compleet verkeersinfarct. Dat is overigens niet verkeerd voor ons in de Eemsdelta, want daarmee komen er weer bedrijven naar ons toe die dit niet langer acceptabel vinden. En wij kunnen hen ruime wegen zonder files en veel ruimte om te ondernemen bieden.

Maar wij zijn ook een beetje Nederlander en deze keer ook solidair met onze, blijkbaar in moeilijkheden verkerende Randstadbewoners. Want de oplossing voor het congestieprobleem in de Randstad ligt voor de hand. Gooi een tweerichtingsring in een cirkel rond de Randstad en laat iedere vijf minuten een fantastisch zwevende magneettrein vertrekken in beide richtingen. Omdat de magneetzweefbaan hoog boven andere verkeersdeelnemers uit torent, is het relatief makkelijk (op de bruggen na) om een route door de volgebouwde omgeving te vinden. De middenberm van een weg is genoeg om de palen op te bouwen, dus wat mij betreft liggen de eerste honderd kilometers er binnen een paar jaar. De magneettrein is een echte sprinter. Hij trekt in luttele seconden op naar stevige snelheden. Zonder dat je het door hebt, zit je heel snel boven de 250 km per uur. En de aandrijving is volledig duurzaam, als we maar voldoende oranje-groene elektriciteit beschikbaar hebben. Hij maakt wel wat herrie door zijn hoge snelheid, maar daar kan aan gewerkt worden door innovatieve nieuwe geluidsschermen.

En als we toch bezig zijn met deze mooie techniek uit de oude doos. Trek de lijn daarna toch ook maar even door naar Groningen en Hamburg. Dan hebben wij er ook nog wat aan en kunt u vanaf Amsterdam binnen een uur in de op één na mooiste stad van Nederland zijn. En nog een uurtje verder naar Hamburg, de één-na grootste stad met de grootste haven van Duitsland. En dat moet de gemiddelde Rotterdammer en Amsterdammer toch aanspreken!

Meld u aan voor onze nieuwsbrief.

Bel voor een afspraak met Eemsdelta\EZ:

0596 - 63 91 18

Snel naar

Delfzijl
Appingedam
Loppersum

Privacyverklaring